Bu makaleye hangi ismi vereceÄŸimi oldukça düşündüm, aslında bu yazıya baÅŸlamadan önce hayatta olanlardan bahsedecektim fakat bu yazının 100. yazım olacağını fark ettim. Bu yüzden EBloog&BlogAlemi’nin 100. yazısını böyle baÅŸlatıyorum.

Öncelikle yazıma baÅŸlamadan önce Esra’ya teÅŸekkür etmem gerektiÄŸini düşünüyorum. Neden beni terk ettiler, niye artık yorum yazmıyorlar diye düşünüyordum. Yorum gelmesini bekliyordum ondan sonra yazımı yazacaktım ama e-mail adresimi kontrol ettikten sonra her ÅŸey deÄŸiÅŸti. Esra bana bir mail yollamış ve yorumlarla ilgili sorunu anlatmış. Ayrıca güzel dularda etmiÅŸ, müteÅŸÅŸekkirim sana Esra

Yorumlarıda düzelttikten sonra yazıya başlayalım bakalım;

Pazartesi günü dersteyken heyecandan bayıldım -stresten doktorlar abartıyor-. Bir iki kiÅŸiyle hastaneye gittik. Hastanede yarayı temizlediler -gömleÄŸimin 4′de 1′i kanlandı-, muhabbet ederkende kafama 3 tane dikiÅŸi soktular (!). Her gün pansumana gidiyorum artık. Başımızada iÅŸ çıktı artık. Tahliller, doktorlar o ÅŸu bu her ÅŸeyin ardı arkası kesilmiyor. Hastanelerdede çok zorluk çıktı başıma zaten.

Her gören ne oldu diye soruyor. Buna da çok kızıyorum. Ağzımda tüy kalmadı anlata anlata. Bıktım, anlatıyorum anlatıyorum anlamıyorlar. Millete maskara olduk emi.

Neyse EBloog 100. yazısını size gururla sunar, umarım nice 100′lere devam ederiz

2010 yılında görüşmek üzere…